نازنين مهربان من، چه سود اگر حرف دل عبدالفاطمه، زخمي را مرهم نشود... الهي! گفته بودم كه سكوت خواهم كرد، تا آن زمان كه خود رها گشته و هيچ شوم و وجود گردم در تمام تو. الله اكبر، سبحان الله چه جذبه اي داري خداي من! مگر مي شود لحظه اي با يادت نبود، باز امشب در اوج آسمان... چه مبارك سحري خواهد بود! يا رئوف ويا رحيم........ وَلا جَعلَهُ اللهُ آخِرَ العَهدِ مِني لِزيارتكُم... من هنوز از عطر نفس هاي تو غرق سرورم نكند بگذري آرام از كنارم!؟ اله من! بگذار دمي با تو بگويم! رازي سر به مُهر كه مي رود افشا شود! اي واي بر دل كه بي قرار است و ظرف انتظارش كوچك! خدايا! جام وجودم را وسيع گردان و ديده ام را به نورت روشن. باز امشب مست و بي قرارم! با يادت اي سرشت من ،آتش دوزخ كجاست!؟؟؟ از من است، بسوزانم و از خود هيچ باقي نگذارم! لااله الا انت_ الغوث، الغوث ... از: عبدالفاطمه رسول الله صلی الله علیه وآله: لا ینال شفاعتی من اخر الصلوة بعد وقتها بحار الانوار-ج ۸۳-ص۲۰

خدايا! عجب صبري داري!
اله من! زبانم بريده باد اگر از تو چيزي غير تو خواهم.
الهي! قدم در وادي گذاشتم كه مرا سنگين است، دريابم كه مي خواهم هر آنچه
کسی که نماز را از وقتش تأخیر بیندازد، به شفاعت من نخواهدرسید