امام رضا(علیه السلام) فرمودند:
روز غدير روز تبسم به روى مؤمنين است.
كسى كه در اين روز به روى برادر مؤمنش تبسم كند، خداوند، در روز قيامت، نظر رحمت به او مىافكند،
هزار حاجتش را برآورده ساخته و قصرى از دُرّ سفيد برايش بنا مىكند و صورتش را زيبا مىسازد.
محل نزول وحى در سرزمين غدير
كسى كه در ماه رمضان آمرزیده نگردد تا رمضان آینده آمرزیده نمىگردد؛
مگر این كه روز عرفه را درك كند
فرازهایی از دعای سیدالشهدا سلام الله علیه در روز عرفه :
ستايش سزاوار خداوندي است كه كس نتواند از فرمان قضايش سرپيچد و مانعي نيست
كه وي را از اعطاي عطايا، باز دارد. و صنعت هيچ صنعتگري به پاي صنعت او نرسد.
بخشنده بيدريغ است. اوست كه بدايع خلقت را بسرشت و صنايع گوناگون وجود را با حكمت خويش
استوار ساخت.......
...پروردگارا بسوي تو روي آورم. و به ربوبيت تو گواهي دهم.
و اعتراف می كنم كه تو تربيت كننده و پرورنده مني.
و بازگشتم بسوي توست. مرا با نعمت آغاز فرمودي قبل از اينكه چيز قابل ذكري باشم.......
... و قبل از هدايت ، مرا با صنع زيبايت مورد رأفت و نعمتهاي بيكرانت قرار دادي.
آفرينشم را از قطره آبي روان پديد آوردي. و در تاريكيهاي سه گانه جنيني سكونتم دادي
ميان خون و گوشت و پوست.
و مرا شاهد آفرينش خويش نگرداندي و هيچيك از امورم را بخودم
وا نگذاشتي........
...ولي مرا براي هدفي عالي يعني هدايت (و رسيدن به كمال) موجودي كامل و سالم
بدنيا آوردي.
و در آن هنگام كه كودكي خردسال در گهواره بودم، از حوادث حفظ كردي.
و مرا از شير شيرين و گوارا تغذيه نمودي.
و دلهاي پرستاران را بجانب من معطوف داشتي.
و با محبت مادران به من گرمي و فروغ بخشيدي........
...تا اينكه با گوهر سخن مرا ناطق و گويا ساختي.
و نعمتهاي بيكرانت را بر من تمام كردي.
و سال به سال بر رشد و تربيت من افزودي.
تا اينكه فطرت و سرنوشتم، به كمال انساني رسيد.
و از نظر توان اعتدال يافت. حجتت را بر من تمام كردي كه معرفت و شناختت را به من
الهام فرمودي.......
...آري اين لطف تو بود كه از خاك پاك عنصر مرا بيافريدي.
و راضي نشدي اي خدايم كه نعمتي را از من دريغ داري.
بلكه مرا از انواع وسائل زندگي برخوردار ساختي.
با اقدام عظيم و مرحمت بيكرانت بر من. و باحسان عميم خود نسبت به من،
تا اينكه همه نعماتت را درباره من تكميل فرمودي......
...الهي! من به حقيقت ايمانم، گواهي دهم.
و نيز به تصميمات متيقن خود و به توحيد صريح و خالصم
و به باطن ناديدني نهادم. و پيوستهاي جريان نور ديده ام.
و خطوط ترسيم شده بر صفحه پيشاني ام،
و روزنه هاي تنفسي ام، و نرمه های تيغه بيني ام. و آوازگيرهاي پرده گوشم
و آنچه در درون لبهاي من پنهان است......
...گواهي مي دهم اي پروردگار كه اگر در طول قرون و اعصار زنده بمانم
و بكوشم تا شكر يكي از نعمات تو بجا آورم، نتوانم
مگر باز هم توفيق تو رفيقم شود،
كه آن خود مزيد نعمت و مستوجب شكر ديگر، و ستايش جديد و ريشه دار باشد...........
...معهذا من با تمام جد و جهد و توش و توانم تا آنجا. كه وسعم مي رسد
با ايمان و يقين قلبي گواهي مي دهم. و اظهار مي دارم:
حمد و ستايش خدايي را كه فرزندي ندارد تا ميراث برش باشد.
و در فرمانروايي نه شريكي دارد تا با وي در آفرينش بر ضديت برخيزد
و نه دستياري دارد تا در ساختن جهان به وي كمك دهد.....
...خداوندا، چنان كن كه از تو بيم داشته باشم،
آنچنان كه گويي تو را مي بينم و مرا با تقوايت رستگار كن!
اما بخاطر گناهانم مرا به شقاوت دچار مساز!
مقدر كن كه سرنوشت من به خير و صلاح من باشد.
و در تقديراتت خير و بركت بمن عطا فرما!
...خداوندا! ستايش از آن تست كه مرا آفريدي. و مرا شنوا و بينا گرداندي!
و ستايش سزاوار تست كه مرا بيافريدي و خلقتم را نيكو بياراستي.
بخاطر لطفي كه به من داشتي والا......
... مرا بر مشكلات روزگار، و كشمكش شبها و روزها ياري فرماي!
و مرا از رنجهاي اين جهان و محنتهاي آن جهان نجات بده
و از شر بديهايي كه ستمكاران در زمين مي كنند نگاه بدار.............
...خدايا! مرا به كه وا مي گذاري؟
آيا به خويشاوندي كه پيوند خويشاوندي را خواهد گسست؟
يا به بيگانه كه بر من بر آشفتد؟
يا به كسانيكه مرا به استضعاف و استثمار كشانند؟
در صورتيكه تو پروردگار من و مالك سرنوشت مني؟
...اي خداي من و اي خداي پدران من! ابراهيم، اسماعيل، اسحق و يعقوب،
و اي پروردگار جبرئيل، مكائيل و اسرائيل. و اي تربيت كننده محمد، خاتم پيامبران
و فرزندان برگزيده اش.
اي فرو فرستنده تورات، انجيل زبور و فرقان......
... تو پناهگاه مني، به هنگامي كه راهها با همه وسعت، بر من صعب و دشوار شوند
و فراخناي زمين بر من تنگ گردد. و اگر رحمت تو نبود من اكنون جزء هلاك شدگان بودم.
و تو مرا از خطاهايم باز مي داري. و اگر پرده پوشي تو نبود از رسوايان بودم...
+
نوشته شده در جمعه بیست و دوم آذر 1387ساعت 1:55 قبل از ظهر توسط باز مانده و خروش!
|
