سلام...

این شمعو برای آرامش دل یاس سفید ، روشن می کنم و ...

بازم چهل روز دیگه از سالروز واقعه ای بزرگ در تاریخ مقاومت و مظلومیت گذشت

و بازم در اربعینی غمناک ، اربعین ،اربعین اشک از چشمان دلباختگان کوی حسین مظلوم ،

 سرازیر می شه. و این ماجرای حُزن انگیز در طول همه ی زمان ها جاریست

و هر سال پر شور تر از همیشه و زنده تر از همیشه ، تکرار و تکرار می شه.

بازم در یک اربعین دیگه ، دلهای شیعیان به طرف حرم عشق پرواز می کنه

و این داغ ، تازه تر از همیشه، آتشی در دلهای مؤمنان و شیفتگان مکتب مظلومیت بر پا می کنه

و نشون می ده که حسین فاطمه تا همیشه ی تاریخ ، در قلب همه ی آزادگان جهان ،

زنده و جاوید و پاینده است و خداوند بزرگ را شکر می کنم که من هم در این دنیای توو در توو

یک عاشورایی و یک اربعینی ام.

خداوند را شکر می کنم که تصویر گنبد و بارگاه مقتدای فداکاری ، وسط مردمک چشمام جا داره

و پیراهن سیاهی دارم که در سوگ شهیدان بی کفن نهضت خونین عاشورا به تن می کنم.

خداوند کریم را شکر می کنم که چشمام هنوزم قابلیت خیس شدن داره

و روح و جانم هنوز شعله ور از آتیش عشق به حقیقت کربلاست.

خداوندا !

ای نهایت آرزوهای عارفان !

عشق به کربلا ، عشق به عاشورا و عشق به حسین فاطمه را از ما مگیر

و محبتش را هر روز در دلهای ما افزون فرما... آمین